hier iets gelykaardigs.
daar links-onder lees je "een paar uur later..."
minder geniale stripmakers als die van douwe dabbert zouden dat plakkaatje bovenààn hebben gezet - zoals byvoorbeeld by blake & mortimer zeker zou zyn gebeurd (minstens). maar dat zou dan een beetje stroef zyn geweest. nu plons je éérst meteen in de dialoog - en kryg je daarna pas , eventueel, als je wil, een beetje kader. je hebt dat kader in essentie niet eens nodig ook niet, daarom staat het zo ver naar links; je leest er quasi overheen - dwz je leest het wél, maar dan onbewust. en zo wordt die gemaakte sprong-naar-een-nieuwe-scène toch netjes, eerbiedig onderkend, namelyk bescheiden gestileerd...
1 opmerking:
Een beetje zoals je als nieuwkomer een gesprek dat bezig is scant: je vangt wat woorden en halve zinnen op, en daarmee reconstrueer je wat er gaande is.
Of eigenlijk bijna alles wat je observeert: je verzamelt puzzelstukken en stelt daaruit samen wat het verhaal is.
Een reactie posten