uit het schriftje

van alles dat er bestaat op school, hebben myn kinderen hiéraan de àllergrootste hekel: aan gaan zwemmen.
    dat is een teken van de slechte tyd. normaal gezien, moet zwemmen juist het leukste zyn dat er bestaat. de volwassenen die het nu, allemaal tezamen, zover hebben laten komen, zyn eersteklas bandieten.

***

iedereen kent zo wel een koppel, in de eigen omgeving: een keitoffe kerel - die echter tezamen is met een takkenwyf, al jarenlang. of anders, uiteraard, net zo goed ook andersom: een geweldige supervrouw, mooi en knap en aantrekkelyk - die echter, haar levenlang reeds, een koppel is met een afgryselyke asshole.

    het is erg moeilyk, byna ondoenbaar, om de goede helft van zo'n party omtrent die slecht geboren weêrhelft te verwittigen. achter hun rug om is iedereen, als een regel, het er wel degelyk over eens - maar: niemand durft het ze te zeggen. tenzy misschien eens één keer, een beste vriend, op een uitzonderlyk uitje. "zou jy nu eigenlyk niet... vind jy nu eigenlyk niet, feitelyk..."

    het gevolg van die omerta, beste lezers, is dit volgende: namelyk het griezelig inzicht dat ook jyzelf nooit helemààl zeker zal zyn. goed mogelyk, immers, zit dus ook jy al je levenlang opgezadeld met een partner die, volgens iedereen, totaal niet deugt. god weet zyn ook jouw vrienden dit al jarenlang, achter jouw rug om, tegen elkaâr aan het verkondigen - en goed mogelyk, inderdaad, ga je daar toch nog by uitkomen ook: maar dan veel later pas, pas binnen zeventien lange, totaal verspilde, klamme jaren...

    of misschien ben jy zelfs zélf die slechterik. misschien wordt dit over jouw partner al sinds jaar en dag gezegd: goddorie, dat die nu juist met dàt minkukel tezamen is!! wy komen daar niet graâg meer, wy worden zot van haar/zyn partner!...

ik moet zeggen: voordat ik met luv tezamen was, had ik oneindig veel vriendinnen; en dié zie ik nu in ieder geval echt nooit meer...