"moonage daydream", de soundtrack. toch maar niét naar myn broêr serge doormailen; die immers niet echt tuk is op het idee dat van david bowie altyd maar diezelfde, ene antieke periode wordt belicht.
nochtans byvoorbeeld de live versie van warsawa op die plaat, is toch erg interessant... de spoken word stukjes tussendoor zyn ook byzonder...
niet de aanstaande dinsdag, maar wel de dinsdag daarna, komen naar de dinsdag-club: nigel williams, gert van lerberghe, filip jordens... de geniale accordeoniste elke duytschaever keert ook nog eens weêr... komende helemaal van erenbodegem...
hiérom stonden er gisteren viér gitaristen op het podium van circus bulderdrang; filip osier ging niet komen, door omstandigheden; dus vroeg ik, in plaats van hem, kris verdonck erby. de bassist zei: waarom niet kris achten? aldus kwam ook dié kris erby, mooie kerel ook. doordat de tweede kris en de bassist meer ervaring hebben met de songs van myn àndere band, de living tornado's, kwamen er tornado-nummers in het repertoire (oa "te beroemd", een toffe song.) dus toen ik, één avond tevoren, toevallig charlie de keersmaecker tegenkwam, moést ik tot hem wel opperen: "als je dan toch gaat komen, neem dan voor specifiek dié nummers je gitaar lekker meê?" - - de avond zelf daagde, against all odds, filip osier dan toch wél op. dus, inderdaad: naast de bassist, stonden er uiteindelyk viér gitaristen on stage.
in principe is dat totààl belachelyk.
in principe is dat totààl belachelyk.
ik had geen monitoring als zanger - dus: voor myzelf was de ervaring, vanuit één perspectief, ongeveer totaal kut. een volstrekt ten-onder-gaan in golven. wat er misschien ook wel byhoorde. voor een soort van gedetailleerde perfectie moet ik dan maar ten rade by m'n one man shows...
heden is het de nacht van woensdag op donderdag. subiet, donderdag, moet ik de gehele dag nergens naartoe. een eiland van rust middenin de roetsjbaan... een roetsjbaan van altyd maar succes, altyd maar fans, altyd maar nog méér succes...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten