vrijdag 17 maart 2023

GAST-AUTEUR

14.

Natuurlijk was Joseph niet in Parijs om de toerist uit te hangen. In zijn notitieboekje had hij Justines adres in Louveciennes, - een landelijke gemeente op zowat vijftien kilometer en, zoals dra bleek, makkelijk met het openbaar vervoer bereikbaar.

   Het huis aan de rand van de bewoonde wereld, gaf de indruk van een verlaten gebouw. Tegen de voorgevel was stevig latwerk aange­bracht, bedoeld om klimplan­ten de kans te geven zich op­waarts vast te grijpen; maar dan moest daar wel iets anders dan on­kruid uit de grond komen. De tuin eromheen bood moge­lijk­he­den ge­noeg. Achter het gebouw wierpen hoge loofbo­men don­kere schaduwen over het dak. Joseph stond aan de overkant van de laan. Bij het zien van het huis en de verwaarloosde tuin dook plot­seling een oude herinnering op, als het raadselachtige beeld uit een droom waarin zich allerlei details met onge­wone scherpte op de voorgrond dron­gen. Het grindpad naar de voordeur kleurde groen van de korstmossen. De geraniums in de rijen potjes op de ven­ster­banken oogden schraal, alsof de grond amper genoeg bevatte voor slechts één stengel­tje, enkele tere blaad­jes en wat opgescho­ten rood. De lege ven­sters weerspiegelden verblindend zonlicht onder laag drijven­de regenwol­ken.

   Bij de eerste druppels holde Joseph het grindpad op en belde er talloze keren aan, - voor niks. Daar de kust vrij was, voelde hij geen gêne voor een inkijk langs het venster.

   Zijn vranke blik omvatte een verlaten ruimte; zoiets als een leeg toneeldecor waar, vóór het applaus zou losbarsten, zopas allerlei heftige gebeurtenissen hadden plaatsgevonden. Het midden eindigde met een lege tafel en een stoel. Een damesregenjas hing slordig over de rugleuning. Sta­pels boeken op de grond.

   Joseph had het gauw gezien. In de hoop dat zijn loper geen probleem zou vormen, spoedde hij zich naar de voordeur. Maar net vóór hij aan het slot begon, knisterden er naderende voetstappen over het grindpad, zodat hij het dievenmaterieel wijselijk weer in zijn vestzak liet glijden.

   Een blondje vertraagde haar pas.


(WORDT VERVOLGD...)

Geen opmerkingen: