myn mailbox en myn messengerbox zyn een totale heksenketel. ik dacht: "gelukkig, morgen, donderdag, heb ik een rustige dag, dus dan kan ik dit verkeer eens helemaal bolwerken." doch neen, by naêr inzien heb ik voor donderdag niet één, maar zelfs twéé optredens voor de boeg. en ook vrydag en zaterdag en zondag giggen. - goed, zo heb ik het zelf allemaal gewild!...
de woensdagnamiddag-slaap, zonet, ook twee keer na mekaâr zeer drastisch verbroken, eerst door de pakjesdienst, die nieuwe hemden kwam brengen, daarna door een telephoon van de geluidstechnieker van het cultureel centrum van balen.
op het moment van schryven, beste lezers, is het nu, als het klopt, halfzeven savonds. al de gehele namiddag lang zyn luv en myn twee kinderen de deur uit. je zou zeggen dat het dus rustig is in huis, en dat klopt ook - ware het niet dat er, door gods plan, al een erg lange tyd twee of drie belachelyk luidruchtige marokkanen stonden te converseren gewoon op straat, vlak onder myn venster. dat begryp ik niet: al die vele mensen die altyd zo enorm LUID praten; ook mensen uit wallonië die vlak naast jou op de trein zitten te telephoneren met familie praten altyd fenomenaal luidruchtig...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten