een jaar of acht geleên was ik eens, naar ik het my herinner, opgetrommeld als een deejay, namelyk om 'n feestje kracht by te zetten in een zekere spiegeltent naby de schelde-rivier. door een slordigheid van de organisator was er nog een twééde deejay besteld; dus daar kwam ruzie van.
de buitenwipper, een héél erg reusachtige kerel, bleek evenwel, om zeer obscure beweegredenen, een fan van me te zyn; en ja: doordat de organisator zelf nergens in de buurt toefde, wees die buitenwipper my aldus aan, als de enige deejay ter plaatse. die andere protesteerde - de buitenwipper tilde hem letterlyk op, en zette hem aan de kant.
in zekere zin wist ik my daar wel bly om; ik was kei-veel cd's naar binnen aan het sleuren geweest, en vooral wilde ik myn verloning waard blyken (ik herinner my nu ineens, inderdaad, dat ik die zomer enorm krap by kas zat...)
wanneer ik deejay, zo is geweten, sta ik steevast en als een regel de gehele tyd zélf op de dansvloer (wat voor sommigen misschien pretentieus overkomt; maar: als je dat niét doet, sta je je achter je mengtafel toch maar rot te vervelen.) op een ogenblik komt er een aardig meisje naar me toe. ik realiseer my te laat dat ze iemand is van de entourage van de rivaliserende deejay (een zekere dimitri), die aan de zykant aan een rond tafeltje in het stof zit te byten. dus geheel argeloos bied ik haar myn twee oren aan - ze zegt:"jy denkt dat je een speciaal iemand bent - maar je bent helemaal niet een speciaal iemand."
van de enkele beledigingen die my, in myn leven, ten deel zyn gevalllen, doemt in late, nachtelyke en slapeloze uren de-deze hier het vaakst weêr in my op... vooral dus doordat ik haar helemaal niet zag aankomen... dat ik zou denken "een speciaal iemand" te zyn - ik stamelde iets terug ter myner defensie - geheel off topic, hoe zwak (!) van my!!...
godverdomme - als ik myn repliek nu maar eerst, in stilte, drié seconden had overdacht - dan had ik haar met één vuistslag gemakkelyk doodgeslagen!!... dat meêloop-rund!!... dacht die trut nu werkelyk, o lezers, dat het my aan de nodige virtuositeit zou hebben ontbroken?? de kunde, haar met twéé halve zinnetjes tot gruis te hebben geraspt?? niemand in het neêrlandse taalgebied die zo kei-hard kan terug-beledigen als ik!!...
maar ik deed niks, ik neep gewoon m'n billen dicht...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten