"je zei me dat je gisteren zou zyn langsgekomen - maar je bent niét langsgekomen."
"ik wilde je opbellen vooraf - maar je nam niet op."
"dat heb ik nagekeken: je belde my op: stipt om vyf snachts!"
en ik besef tegen myzelf: inderdaad... van alle denkbare momenten waarop, gedurende een etmaal, één mens een andere mens vermag op te bellen, is dat van stipt vyf uur snachts het àllermeest onmogelyke moment dat er bestaat! maar het prachtige is: ik dééd het er niet om, het was geweest een oprechte poging. en ik hang dus niet aan de drank of aan de drugs, ik drink spuitwater en thee en ik eet alleen maar appelen en bananen - en toch: ik bel NIETS VERMOEDEND iemand op OM VYF UUR SNACHTS!
myn uitzonderlyke genialiteit begint zich deze dagen, onderhand, een astronomische dimensie aan te meten...
1 opmerking:
Wat een mooi schrijfsel, ik zou wat meer achter de computer moeten gaan zitten en tijd moeten nemen om nog ver naar beneden te scrollen.
Bedankt Vital
Chris
Een reactie posten