dinsdag 6 november 2018

state of being, 6 november 2018



een zeer lange, zeer rustige dag achter de rug... een béétje gearbeid, maar eigenlyk niet echt... wel eindelyk, na lang wachten, een heleboel realistische duiten mogen ontvangen, en daarom meteen ontieglyk lang bezig geweest met het uitbetalen van allerlei rekeningen... vreemd, maar het uitbetalen van rekeningen is fyn om te doen, "betalen is fyn"... zeker ook hét geheim achter al die shop-verslaafde mensen op de meir en de schuttershofstraat; het plezier van een nief paar schoenen, jawel; maar nog meer het plezier van het opdoen van dat geld, zynde de énige manier om aan jezelf en de wereld te bewyzen dat dat geld helemaal écht is... de paradox is groter dan je meteen zou denken, onwezenlyk als pakweg de oneindigheid van het heelal, of onze eigen sterfelykheid; het idee dat geld alleen maar iets betekent van zodra je het uitgeeft, dwz van zodra je het dus niet meer hebt...
    om halfvier de kinderen van school gaan halen... gigantisch veel plezier aan ze beleefd... mollie voelt nu wel duidelyk, dat we haar arrogante gesnauw voor geen millimeter meer pikken, en barstte daarom opeens in tranen uit, gedesoriënteerd... maar dus ook louterend voor haarzelf...
    om twaalf uur savonds langs danane bazooka gereden, om kleêren in mekaâr te knutselen voor het optreden woensdag. er kwam wel iets lolligs uit de bus, iets mexicaans-achtigs... ik moet die snor ook houden want te zaterdag is het opeens weêr aan victor glorieux...
    het weêr is erg zacht. de zon overdag is mooi. de nacht is windstil.

Geen opmerkingen: