dat bezig zyn met schryven, is natuurlyk ook maar een neurose als een ander... een vorm van "niet tevreden kunnen zyn met de wereld, zoals die is." eenieder zit op het strand, met eventueel een strandbal op schoot, wat te buurten, hier of daar een hotdog consumerend - maar die schryvende mens, die moet zyn blik van dat strand kunnen wégrichten, die moet zyn blaadje voor zich hebben, die moet met woordjes kunnen knutselen alsof zyn leven ervan afhangt - anders is hy niet gelukkig. eigenlyk is zo'n schryver een belediging voor al die anderen; zy wél moeten dan maar met "minder" genoegen zien te nemen, zy wél moeten het dan maar stellen zonder een of ander visioen. terwyl in waarheid, die anderen met die schryvende mens juist compassie zouden moeten hebben. zoals met een drankverslaafde of zoals met een neurotisch zelf-verminker. of zoals met een nagelbyter nog vooral...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten