donderdag 16 april 2020

state of being, 16 april 2020



alweêr een paar uurs zoet geweest met het verposten van myn boekjes. "de moord op servais verherstraeten"; is praktisch uitverkocht nu - en dat, onderwyl de reklaâm eigenlyk nog maar moest beginnen. zowel dit boekje als de dichtbundel laat ik nu vliegensvlug herdrukken, snachts in hongarye - maar: dat mag éigenlyk niet geweten zyn, er moet een gevoelen van "schaarste" rondheen hangen, dus: hou het stil, s.v.p...
    ook weêr naar de post gelopen zelfs, voor verzendingen naar parys en naar barcelona, en zelfs één naar lesbos, griekenland, waar ik een vriend heb wonen (hans van isselt, woonde vroeger op 'n woonboot op de amstel in amsterdam...)
    zo'n postkantoren zyn ook maar een zuivere virale broeikas, ik voel my doodschuldig tegenover die mensen die daar werken... dat is eigenlyk echt by de beesten af...
    vervolgens myn volgende boekje klaargestoomd, het derde, bestaande uit een intense verzameling van "state of beings" van hierzo, deze blog, maar dan van het jaar 2017. zelf was ik daar sinds gisteren al klaar meê, maar vanmiddag heb ik de correcties ingevoerd van lies robben-eiland. een mens leert by: ik wist niet eens dat je moest zeggen "peloton", ik dacht al myn gehele leven dat het woord "peleton" was, hoe imbeciel kan ik soms zyn? grmblll!!...
    lekker weêrtje in den hof. de children vroegen:"papaaaaaaaa vertel nog eens een verhaal!" zeer zware opgaaf, maar dat vinden ze ZO tof, dat je wel moét. ik kwam dan maar met het verhaal van "de zwarte kat" op de proppen, dat ik ooit wel 'ns live on stage bracht, als onderdeel van "den openhaard" op linkeroever in het jaar 2003. dit bekte vandaag feitelyk zo lekker, dat ik er éigenlyk nog eens écht meê op de bühne zou willen, maar dan avondvullend zelfs. hoewel myn versie totaal belachelyk was, zeiden myn children naderhand toch, dat ze er niet meer van gingen kunnen slapen.
    nu is het halftien savonds. een hard moment. ik ben rusteloos, ik MOET onderhand zien in te tunen in myn verplichtingen als leerkracht. maar vandaag wil dat dan zeggen: intunen in die digi-shit, waar ik totààl maar dan ook totààl geen kaas van lust...

Geen opmerkingen: