het relatieve pessimisme dat de avond van gisteren nog, lezers, op myn voordeuren kwam aankloppen, scheen slechts, gelukkig maar, een kortstondig vryspel beschoren (lees deze mooie openings-zin nog maar 'ns 'n tweede keer...) laat snachts heb ik immers, tot m'n verbazing, nog uitzinnig goed kunnen arbeiden, aan myn duivelskunsten links, maar ook, rechts, zelfs aan myn huiswerk voor school, wat men u bromme.
overdag ben ik vandaag ook even op school langsgeweest, bovendien... rond halfvier... voor 'n paar handboeken, die daar nog lagen. het verdriette my te moeten bemerken, hoe dringend het verkeer inmiddels weêr is beginnen te conglomereren; de mensheid gewoon niet kunnende wàchten om weêr in die file te gaan hozen, niet kunnende wàchten om die ozonlaag weêr verder te gaan schenden en attackeren, niet kunnende wàchten om weêr, met handen, voeten, kop en twee oren, die tredmolen in te duiken!!...
natuurlyk verandert er niets ten goede... het enige dat gebeurt, is dat er nu, bovenop al dat gebruikelyk geweld, ook nog eens dat sausje van besmettingsparanoïa zal komen te hangen... och arme, die nu tiener zyn!
sinds die beruchte vrydag de dertiende maart, één maand en één week geleên, had kik quasi geen enkele keer meer auto gereden, en al helemààl niet overdag; het goeie daarvan is, dat de naft-meter, in die tussentyd, onaangeroerd op "vol" is blyven staan, een rare kanttekening daarby is, dat dit byna aanvoelde alsof ik nog maar nét had leren autoryden... een volle 70/heures, was niet eens haalbaar, dat kwam gewoon als te gewelddadig over...
voorts ook wel, moet gezegd, maar weinig kunnen uitsteken, vandaag, in huis. dwz: wanneer ik dit neêrschryf, is het nog maar 'n uur of halfelf savonds, er liggen my dus wel nog flink wat vruchtbare landeryen voor de boeg! maar: overdag was het een prutsen, niks anders... door dat kranten-artikeltje in de gazet van antwerpen vandaag, kwam er, godlof!, nog 'ns een vyftiental bestellingen binnen gesijpeld; dat vergt dan corresponderen, signeren, frankeren; je bent daar dus uren meê zoet, heel raar... in het legioen der klagers, evenwel, kom ik hier pas op de àller-achterste ry, wat ik je brom! "de moord op servais verherstraeten" is nu exact uitverkocht; als er morgen nog een aanvraag voor binnenkomt, moet ik bidden om af te wachten, net zolang totdat die mini-herdruk er is - doet pyn!!...
dank, lezers...
ik gedenk hier nu in het byzonder myn nicht carmen cranky, die, op FB, genoteerd had:"goed als op deze blog àlle rubrieken zyn vertegenwoordigd!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten