alternatieve feiten

exhaustief betreffende don quichot (verschenen 1605, deel twee in 1615)

1. de eerste oplage van don quichot bedroeg 1750 exemplaren. naar de normen van toen, een gigantische oplage. een tweede druk verscheen snel daarna, op 1800 exemplaren. twee jaar nadien was hier geen enkel exemplaar meer verkrygbaar.

2. van die eerste druk is heden geen énkel exemplaar meer vindbaar.

3. de spaanse dichter en toneelschryver lope de vega (1562-1635) (zie: prent) vond de don quichot maar niks; maar cervantes en de vega hadden nu eenmaal een hekel aan elkaâr, al gelden ze heden als gelyken, als tezamen één hoogtepunt in spaanse barok.

4. tot voor de 16e eeuw was poëzie strikt bestemd voor fictie, maar meer nog was proza exclusief bestemd nog non-fictie. de kerk werd gek toen men daarna ineens in proza begon te fabuleren.

5. cervantes (1547-1616) was een van de eerste moderne beroepsschryvers aller tyden.

6. critiek op de te lichtzinnige ridderromans uit de 16e eeuw, zoals cervantes die boekjes parodieert, kwam er by monde van de essayistische denker juan luis vives (1493-1540), die daaromtrent zyn mosterd vond by een collega, met wie hy correspondeerde; een van de àllermeest gelezen auteurs van die tyd in europa: de in rotterdam geboren desiderius erasmus (1467-1536).

7. ook plato (4e eeuw voor christus) was in principe tégen fictie; in zyn ideale staat was er géén plaats voor dichters.

8. cervantes schreef wel eens een verhaal over twee pratende honden - die in dat verhaal ook zélf verbaasd staan over het feit dat ze kunnen praten; ze geven zelf eerlyk toe dat dit "eigenlyk niet kan".