wat voorafging: jonathan druyts is wakker geworden met het idee, zo snel mogelyk een bekende vlaming te zullen vermoorden... maar zyn vriend buckie, in café papa jos, beraamt heel àndere plannen...
DE MOORD OP SERVAIS VERHERSTRAETEN
feuilleton in 40 afleveringen
AFLEVERING 7
met moeite, ronduit zwetend vanwege die inspanning, trachtte jonathan druyts de bedoelingen van zyn kameraad op een rytje te zetten. al schenen die hem integraal maanziek toe.
"okay," dacht jonathan. "hy wil een stel vluchtelingen naar engeland varen. met een schip, allicht een zekere vissersboot. die boot, zegt 'ie, ligt twee kilometers van de belgische kust af. hy brengt die ongelukkige vluchtelingen naar die vissersboot over, door middel van een kleine rubberen roeiboot - en van my zou 'ie nu verlangen, als ik het goed snap, dat ik hem zou opwachten op die vissersboot - en waarom dan wel? omwille van het volgende: zodra buckie, en die miserabele vluchtelingen met hem, op die vissersboot zouden zyn overgeklommen - zou het van my verlangd dat ik, in myn eentje, 's morgens vroeg, die kleine rubberboot zou terugroeien naar het vasteland, het strand van nieuwpoort. maar," dacht jonathan stroef, "waar is dàt nu juist goéd voor?"
hoewel 'ie zyn vriend zelf wel degelyk quasi blind wenste te vertrouwen, toch vermoedden-'ie hier een zekere valstrik - niet door buckie gespannen dan wel, zonder buckies weten, door iemand anders, iemand die by in dit complot zat.
"wat denk je," vroeg buckie opnief.
"d'r klopt hier iets niet, geloof ik," zei jonathan druyts voorzichtig. maar toen, beste lezers en lezeressen, gebeurden-er iets volstrekt, maar dan ook werkelyk volstrekt krankzinnigs...
een gebeuren, dat onze held ter plekke finaal door mekaâr schudde, niks minder.
dit ging te ver - was god, zo overdacht 'ie, was god misschien een slechte regisseur, die dit alles nu zo bedisselde?
een gebeuren, dat onze held ter plekke finaal door mekaâr schudde, niks minder.
dit ging te ver - was god, zo overdacht 'ie, was god misschien een slechte regisseur, die dit alles nu zo bedisselde?
ten eerste moet de lezer weten dat er, normaal gesproken, zelden of nooit een bekende vlaming in deze kroeg binnenkwam. ja: die ene, vlot babbelende presentator geheten marcel vanthilt, die was hier by jonathan zyn weten zelfs al twee of drie keer een pint komen drinken - maar dat, vond jonathan, dat telde feitelyk niet. die marcel vanthilt, die zag je in 't stad quasi iedere dag, eender waar - en steeds op een manier die zyn roem helemaal verloochende; lichtzinnig voorbyzwevend op een banale fiets, of dan weêr alledaags aan de praat met om het even wie, byna misdadig gemakkelyk benaderbaar. toen vanthilt, zéér lang geleên, op de internationale televisiezender "mtv" verscheidene programma's presenteerde, werd 'ie zelfs herkend in londen, in barcelona of in madrid; maar toch was die dus geen échte bekende vlaming. want de mensen begonnen niet gek te doen als 'ie ergens binnenkwam - zoals dit toch wel, pakweg, het geval was met, jonathan zei maar iemand, een koen wauters...
en toch kwam hier nu, in café papa jos, een volstrekte beroemdheid naar binnen geschreden, om halfdrie in de namiddag, of hoe laat was het uur aan den dag? het tegenlicht ten spyt, dat haar slanke figuur reduceerde tot een silhouet, was deze mevrouw overduidelyk, lezers en lezeressen, niemand minder dan roos van acker - het photomodel, de presentatrice, de zangeres, de vedette - en waarom was jonathan druyts daar nu in déze mate van onder de voet?
hoeveel bekende vlamingen waren hem vandaag wel niet al te binnen geschoten? dat wilden-'ie gerust nog eens recapituleren voor ons. in deze volgorde, toch ongeveer, had jonathan druyts de doodslag overwogen op guy mortier, niels destadsbader, luc caals, die ene voorzitter van de cd&v - ja: wouter beke; en tom boonen zelfs; maar, effectief: dat waren dus allen, zonder uitzondering, beroemdheden geweest van het mannelyke geslacht. dààrom was deze roos van acker nu zo'n mokerslag voor hem; d'r ontvouwde zich een volstrekt onbevroede dimensie voor zyn geestesoog, als een snikheet, phantasmagorisch inferno, hetwelken-'ie nu zo rap, op één twee drie, niet kon overzien. zou de bekende vlaming, zo ging nu ineens de hamvraag, zou de bekende vlaming die hy moest attackeren, niet een man zyn maar juist een vrouw? daar had hy nog totààl niet aan gedacht...
hoeveel bekende vlamingen waren hem vandaag wel niet al te binnen geschoten? dat wilden-'ie gerust nog eens recapituleren voor ons. in deze volgorde, toch ongeveer, had jonathan druyts de doodslag overwogen op guy mortier, niels destadsbader, luc caals, die ene voorzitter van de cd&v - ja: wouter beke; en tom boonen zelfs; maar, effectief: dat waren dus allen, zonder uitzondering, beroemdheden geweest van het mannelyke geslacht. dààrom was deze roos van acker nu zo'n mokerslag voor hem; d'r ontvouwde zich een volstrekt onbevroede dimensie voor zyn geestesoog, als een snikheet, phantasmagorisch inferno, hetwelken-'ie nu zo rap, op één twee drie, niet kon overzien. zou de bekende vlaming, zo ging nu ineens de hamvraag, zou de bekende vlaming die hy moest attackeren, niet een man zyn maar juist een vrouw? daar had hy nog totààl niet aan gedacht...
"eh, is het hier open?" vroeg roos van acker.
"de deur staat open - maar neen," aldus buckie. "want," sprak hy, "wy zitten hier wat te smoren."
"kan ik hier anders," zei roos van acker, jonathan druyts strak aankykend in allebei zyn ogen, "kunnen wy hier anders héél eventjes onze gsm opladen, een minuutje?"
WORDT VERVOLGD
Geen opmerkingen:
Een reactie posten