donderdag 10 januari 2019

state of being, 10 januari 2018



de kinderen waren tezamen met hun moeder naar een verjaardagsfeest; zodat ikzelf, o lezers, hier thuis, bovenaan in de mooie, lange woonkamer, een prachtige, zachte, rustige, meditatieve namiddag spendeerde. in de zetel ook gewoon diep liggen inslapen; doordat ik, met opstootjes, die het zyn, ook telkens "niet helemaal goed" werd; het erop gelykend alsof ik, feitelyk, telkens alleen maar dàn juist eventjes misselyk word, of grieperig of onwel, wanneer het kàn; dwz telkens wanneer ik eventjes nergens zyn moet, en niks te doen heb, word ik ziek; om my daarna dan evenwel, wanneer ik weêr aan de slag moet, terug min of meer genezen te weten. heel raar. lies robben-eiland zegt "ga naar de dokter", maar ik wil geen rubberen slangetjes door myn strot!
    rond drie uur snamiddags kwam kris eelen even langs, om tapyten terug te brengen; gedurende de gehele toer met de musical, hadden die dienst gedaan in het decor. nu liggen die twee rode, dikke, goedkope maar deftige grondmatten weêr in de werkkamer, waar ze thuishoren.
    na lang treuzelen, voorts, dan toch wat kunnen schryven aan "de oase van douz", het kindertoneel hetwelk ik aan het uitwerken ben op bestelling van "de koperblazery".
    intussen geen vlees en praktisch geen brood geconsumeerd. wel veel noten, ananasblokjes en bananen. precies zoals voorgenomen was.
    's avonds naar "veredeling", vosselaar, om de boel daar weêr aan mekaâr te regisseren. ik doe dit zeer goed. een erg intens, erg emotioneel toneelwerk, we krygen er zelf allemaal de kriebels van, echt niet gewoon. het arbeiden zelf ook alsmaar meer gefocust en gedurig - met, immers, de naêrende première onderhand in het vooruitzicht.
    op de terugweg in de kop-telephoon "terzake" en "de afspraak", wel aldoor rechtse rakkers in de interview-stoel...

Geen opmerkingen: