scrollende door, by google afbeeldingen, die photo's van al die vele, zeer oude, kolossale, jules vernes-achtige computers uit de jaren vyftig, en al die drukdoende mensen die daar toen zo hard meê bezig waren, van smorgens tot savonds, al hun energie daar alsmaar in investerende, aldoor zo hard werkend om daar vorderingen in te maken; wat hebben die mensen daar zélf aan gehad? leuk voor de mensheid, maar: wat hadden ze er zélf aan? ze waren als tunnelgravers, die nooit zélf tot aan het licht zyn gekomen.
en: is het zo met àlles? is àlles, honderd jaar later bekeken, van zo'n vermoeiende, uitzichtloze futiliteit?
neen, zeker niet; soms, op sommige gebieden, geldt zelfs het omgekeerde; byvoorbeeld: het nut en de zinvolle voldoening van een gemiddeld romancier in de negentiende eeuw - hoe bleek is daarby het uitzichtloze arbeiden van de romancier van vandaag...
ons zo weinig mogelyk bezighouden met technologie, met mode, met nieuwigheden... we moeten vissen, jagen, zwemmen, drinken; alleen maar die heel erg algemene dingen...
welja...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten