de gehele dag bezig geweest met die boekjes te verposten. een reusachtig gewriemel... deze keer er ook écht werk van makende, iéder exemplaar van een uniek opschrift te voorzien... maar: het is een hoogst agreabel werk; myn eigen geschreven boekjes - te verkopen!!,- veel dichter by de zin van myn leven, zal ik wel nooit kunnen komen...
----
als zelfs de dieren zich anders beginnen te gedragen, dan weet je het wel, toch? voorheen wilde pitouche, die toch al twee jaar by ons woont, NOOIT ooit de straat op - instinctief begrypend, waarom ze daar in het beste geval zou worden omver gereden. maar nu, met het verkeer dat hier helemaal is stilgevallen, is die jonge gecastreerde kater al vier, vyf keer de straat op gesjeesd, meteen van zodra de voordeur nog maar één seconde op één halve kier staat, knalt 'ie er als een kruisboogpyl vandoor... een oneindig gesukkel dan, om hem, letterlyk met stokken en manden, terug binnen te krygen. dat loopt nog 'ns slecht af, met dat beest!!...
---
een rare discussie met luv, vanmiddag. ik leg aan mollie en rocco uit, waarom het gevaarlyk is als mensen, zoals in the tiger king, zomaar voor de lol met een revolver in de lucht schieten. "op een ogenblik komt die kogel natuurlyk terug naar beneên; en als die dan, per toeval, bovenop iemand z'n kop valt, dan is die ongelukkigaard acuut dood. zoals dat vaak genoeg gebeurt, ook byvoorbeeld op trouwfeesten in het midden-oosten." dat leg ik uit, maar wat gebeurt er? luv begint dit opeens weg te lachen. alsof ik onzin vertel?? "je moet," zegt ze, "je moet niet altyd naar papa luisteren!" dat zegt ze. ik zeg:"wat denk jy dan?? hu?? met jouw rare hersenen?? denk jy dan misschien, luv, dat die kogel voor eeuwig en altyd naar omhoog blyft vliegen? of dat die kogel op den duur uit de dampkring geraakt zelfs, om daar dan voor eeuwig rondjes te draaien? die kogel, die komt toch terug naar beneên? wat anders? dat kan toch niet anders? en wat dan - denk jy dat het dan soms làchen is, als je zo'n scherpe, metalen bol op je kanis krygt?" luv blyft ermeê lachen?? ik zeg:"denk jy, misschien, dat zo'n kogel naar de maan vliegt? om daar dan te blyven? of wat, wat denk jy nu eigenlyk?"
ze blyft maar lachen.
ik zeg:"jy denkt misschien dat door de wryving, die kogel verbrandt, of wat? of dat die verdampt, of wat?" ze bleef my maar willen weglachen, ik werd echt ràzend - nu snap ik, lezers, dat partnergeweld van tegenwoordig, in corona-crisis-tyd!!
gelukkig: een halve dag later keek ze het na op google... en zo haalden-ik alwéér m'n grote gelyk - alwéér!
wat dacht 'ie? dat zo'n kogel niét naar beneên komt, dat die gewoon lekker blyft vliegen, zeker???
"waarom het gevaarlyk is als mensen, zoals in the tiger king,
zomaar voor de lol met een revolver in de lucht schieten..."
3 opmerkingen:
Je moet, telkens je Pitouche te eten geeft, een specifieke melodie fluiten (wij gebruiken bij Rikki twee noten). Na een tijd gaat-ie dat geluid verbinden met eten en komt-ie vanzelf terug naar huis van zodra je die tonen fluit. Het geluid draagt veel verder dan een stem en is minder agressief dan roepen.
Er is weinig kans dat zo'n neervallende kogel dodelijk is. Kan wel pijn doen.
okay, dat fluiten, dat ga ik doen voortaan.
(zoals neêrvallende kogels ook fluiten...)
Een reactie posten