iétsje te lange state-of-being navenant het weinige dat erin wordt medegedeeld; in de helft van je lezing willen stoppen is dus niet onbegrypelyk...
op maandag doe ik voortaan toezicht nog vooraleêr de lessen beginnen, om acht uur smorgens stipt reeds dààr zyn. daarna geef ik dan één uur les en doe ik vervolgens nog eens één uur toezicht (in de studiezaal; maar dan, van tien uur smorgens tot drie uur smiddags: niks anders dan spring-uren, één oneindig walhalla van springuren.
dat is absurd en onpraktisch - maar: ik klaag niet. liever vyf springuren dan vyf uur in de gevangenis.
toch maar meteen weêr terug naar huis ben ik gereden, klaarblykelyk (op voorhand wist ik niet precies hoe ik dit zou invullen.) de baan was rustig, op minder dan één klein halfuur was ik weêr waar ik zyn moest, en onderweg kon ik nog wat repeteren. binnenkort moet ik "beuling met appelmoes" weêr opfrissen, voor een paar gigjes in november, maar vandaag gaf ik myn aandacht nog eens aan het A-gedicht, "aardvark at graâg kwark". dit meesterwerkje van myzelf, al zeg ik het zelf, had ik vorige week nog eens live gebracht, onverwacht, op "de sprekende ezels"- om echter te moeten constateren dat ik het niet meer kon, niet meer echt (het is dan ook wel een afgryselyk ding van byna 20 minuten non-stop; wellicht myn moeilykste gedicht ooit om live te brengen - al had het publiek het ook niet eens door, o bloggers, als het verkeerd ging... met sommige van die stuntgedichten vertoef ik intussen op zo'n fenomenale hoogtes, dat de ideeën van het publiek daarover, helemaal geen criterium meer zyn, het zyn alleen nog myn éigen microscopische normen die iets betekenen...)
in de middag in de machine-kamer weêr aangekomen, ben ik, inmiddels, eindelyk ook, in een echte "drive" kunnen terechtkomen wat aangaat het nero-verhaal... voor buitenstanders: ik ben bezig het boek "het slot" van kafka te transponeren naar een proza-verhaal met nero van marc sleen in de hoofdrol. vandaag die kafka-ondergrond echter eventjes losgelaten, om een paar alinea's van meer éigen makely op te hoesten... dat moést wel, ik zat eigenlyk vast, ik moest er dus "uit" springen... nu binnenkort, voor het vervroegd ingelaste einde (ik moet er snel weêr vanaf!), nog één keer terug er "in" springen ook, met name naar die scène uit "het slot" waarin joseph k in slaap valt in een koets, op de binnenkoer van zyn oversten...
vervolgens, om halfdrie in de namiddag, opniéuw naar school, achter het stuur opniéuw repeterend op een paar stuntgedichten. dit alles lykt misschien neurotisch, en dat is het zeker ook wel, maar daarnaast gaat het toch vooral om zeer nuchter time-management, een vierdubbel-leven heden nu eenmaal myn lot zynde (performer, boekenauteur, schoolmeester en huisvader...) (dat dit bloggen zelf, voorts, ook best kolossaal tydrovend is,- dag in, dag uit -, dat laat ik meestal zelfs nog buiten beschouwing, een kok ons ook niet te vaak zyn fornuizen latende zien...) natuurlyk zyn er wel oceanen van vrye tyd vrygekomen sinds ik, 16 jaar terug alweêr, ben opgehouden met rokkenjagen als een beroep.
halfnegen savonds. rocco james conan in bed gaan steken. hy leest dan jommeke, met name "de zingende aap". de eerste druk van dat stripboek is van het jaar 1956. dat product is dus reeds 65 jaar lang non-stop in druk, én in alle meest basale winkelschabben verkrygbaar... ongelooflyk...
2 opmerkingen:
Uw bloginspanningen worden ten zeerste gewaardeerd Vitalski, een dagelijks lichtpunt in mijn bestaan!
Ik moest bij Sint Agnes(boven) met haar miraculeus groeiend haar, ook aan die bepaalde Jommeke strip denken. Synchronicity gratis erbij in deze blog!
Een reactie posten