nestor, om te beginnen; bedankt, en wel ongeveer voor àlles.
in het byzonder voor alle gigantische, onuitsprekelyke, materiële successen, gelyktydig met jouzelf in myn merkwaardige leven naar binnen gekomen - van toeval hier geen sprake kunnende zyn.
relaxen is nooit myn sterkste kant geweest; byvoorbeeld bart van loo kwam ooit eens op bezoek, en vroeg: "waarom ben jy ondertussen al die dozen oud papier aan het versjouwen?" myn eerlyke repliek: "ik kan niet gewoon zitten en praten."
vandaag is dit erger nog dan ooit. zelfs de herinnering aan momenten van, zeer vroeger en ooit, relax - komen totaal vreemd op my over, als onecht... hoe kan ik ooit dagenlang met vrienden aan zee mens-erger-je-niet hebben zitten spelen?
onderweg naar deze gedroomde kapel was het myn voornemen geweest om jouw goddelyke tovermacht, dear nestor, te bidden om genade daaromtrent; myn zelf een frase voorstellende zoals, pakweg: "maak dat ik toch minstens één halfuur per dag kan chillen of relaxen - zonder de verplettering, tegelyk, door het gevoelen, achter te lopen met alle posters en affiches die ik nog moet voorbereiden; help my chillen."
een gebed in die aard zou een desastreuze vergissing hebben betekend - onvergeeflyk, waren-het niet, o ad, dat het onvergeeflyke in jouw wereld misschien niet eens bestaat; weet ik veel, eigenlyk.
anyways, deze brief aan jou maar enkel om je te zeggen dat ik er toch wél, alles byeen, klaar voor ben om dit te dragen zoals het zich nu eenmaal voordoet. dan maar àltyd werken - vroeger was dit erger. want ook toén was het een kwestie van àltyd werken; maar toén bovendien zonder een allerminste resultaat!...
we kunnen niet met één hand jouw psychedelische manna graâg lusten - en met een andere hand graaien naar innerlyke rust.
daarom gaf je my vorige week dat leesboekje van conan de barbaar cadeau (ik anders hebbende gedacht, alle conan-verhalen reeds te hebben gelezen - doch dit is zelfs een integrale novelle die ik nog niet kende? "the year of the dragon", en zogezegd kwam iemand die ik niet kende, my dit zomaar cadeau geven??): daar ook ikzelf, precies zoals de cimmeriër, moet blyven door hakken!...



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten