@the bookshop

michel vaillant - het spook van de 24u

myn zelf niet ongevoelig wetende voor de reboot van de stripserie "michel vaillant", die immers charme ontleent aan zyn buitengewoon ver doorgedreven realisme, wilden-ik ook eens een kykje nemen in de oorspronkelyke vaillant-reeks. om die reden vroeg ik formule-I-fanaat philip osier: "wat is het beste boek van de old school michel vaillant?" antwoord, resoluut: "het spook van de 24 uur."

altyd erg intrigerend: waarom de meest stripseries in zich precies één album herbergen, dat het dan tot klassieker schopt; "het rattenkâsteel" van nero, "de koningin van onderland" van jommeke, "de toverspiegel" van de rode ridder. "de jacht" in die gehele jaren 80-reeks van bilal, corto malteze: "in siberië". blake & mortimer: "het gele teken", kuifje: "in tibet". canardo: "het teken van rasputin". comes: "de dorpsgek van schoonvergeten." (vult iemand nog verder aan? heeft asterix één album dat er uitschiet? lucky luke? baard en kale?)

dus dat "spook van de 24 uur", dat wilde ik wel hebben. maar: het viel nergens te krygen. ook niet langs het internet. ook niet in weêrwil van het gegeven dat, zoals jullie weten, die oude albums in bundels van drie, bezig zyn met heruitgegeven te worden.

toen, een jaar geleden ook alweêr, kwam ik in een snuisteryenwinkel waar naar myn gading totààl niets verkocht werd, behalve vingerhoeden, elpees van vader abraham, vintage salontafels en chinese soeptassen. daar lag één boek te koop - niet een hele plank met allemaal boeken, niet één handjevol strips, niet twee of drie strips naasat elkaâr; alleen maar één stripverhaal - jawel: "michel vaillant - het spook van de 24u". (dit was in de winkel die vorig jaar, maar nu niet meer, werd gerund door myn vriendin danane bazooka.)

zoals het strips uit het atoomtydperk betaamt, is er iets raciaals aan - de vyand is een drietal "mongolen", die dan ook aldoor "de mongolen" worden genoemd. zoals het klassiekers betaamt, rammelt het verhaal op diverse plaatsen erg hard - vooral hierzo: het spook kan verdwynen en verschynen op de meest onlogische plaatsen; maar hoé dit kan, en waar op het einde van het verhaal dat spook naartoe is, dat wordt allemaal niet opgelost, zelfs niet aangeraakt. en evenééns betaamt het realistische strips van toen, dat je héél soms met overdadig veel teksten in één vakje zit opgezadeld. en toch, ik begryp de keuze; de lectuur hiervan was zalig, erg atmosferisch, byzonder spannend en op een tegendraadse manier geloofwaardig. canon!

". ..dat je soms met overdadig veel
tekst in één vakje zit opgezadeld..."