richard III, beter gekend als "de levende kanonskogel", is terechtgekomen naast een oude mevrouw in een slaapkamer recht tegenover het circus...
DE VLUCHT VAN
DE LEVENDE KANONGSKOGEL
feuilleton in 17 afleveringen
door don vitalski
12.
die oude mevrouw die naast hem lag, was duidelyk bezig met sterven. dat was nog haar enige bezigheid. ze reutelde, kneep haar twee ogen gespannen op mekaâr, en liet af en toe, diep onder de dekens, een luidruchtige wind. de levende kanonskogel wilde wat grààg het bed uitkomen, om zelfs te maken dat 'ie hier wegkwam voorgoed! en, lezers, het lukte hem wel om overeind te geraken, op een aparte, torenhoge stapel kussens en teddieberen vlakby hem. maar gaan lopen - dat zat er niet in. het kanonschot, hetwelk hem, daarstraks aldus, tot hierbinnen katapulteerde, daverde nog na door zyn gebeente.
van beneên in dit huis, achter de slaapkamerdeur, weêrklonk het geluid van de vioolspelende kleindochter van die oude vrouw. dit maakten-'m wel nieuwsgierig - maar toch, zo de kanonskogel nu kiezen mocht: oftewel tot aan die deur te geraken, om dat jongemeisje te kunnen begroeten, oftewel, met één vingerknip, naar het circus te mogen terugkeren, terug naar zyn avondlyke, warmgestookte werkkamer, om daar dan hopelyk jenever te mogen gaan staan drinken met zyn goeie vriend, de kruiter - bestond er onder de zon, zo vroeg 'ie zich af, een nog groter plezier? hoe droevig hier, dit alles... zyn gehele leven lang was richard III ernaar aan het reikhalzen geweest, met àl zyn bloed, uit àl zyn poriën, om, op een zaterdag als deze, uit het circus weg te worden geknald - en ziehier nu: amper was het zover, of de getormenteerde man wilde terug, terug naar die tredmolen, terug naar die muffe gevangenis van circusartiesten, dierenverzorgers en wilde dieren.
hy bezag die oude mevrouw met een mengeling van deernis en weêrzin. het zag ernaar uit, dat zy was opgehouden met ademen...
WORDT VERVOLGD
Geen opmerkingen:
Een reactie posten