in principe stond ik vandaag geprogrammeerd om slechts één uur engelse les te geven, met name om halftwaalf smiddags. wat doet een mens thuis, als deze rond elf uur in de voormiddag moet vertrekken? niet niéts - maar wat dan wél precies, dat weet ik ook niet meer.
die klas op dinsdag telt normaal gezien twaalf leerlingen; daarvan waren er vanmiddag echter, alles byeen, élf afwezig (echt).
die ene leerling die er wél was, zag nu eindelyk, na zeven maanden, zyn kans schoon, my te vertellen dat zyn nonkel ooit nog jarenlang myn technieker is geweest. "den bill?? echt?? doe hem myn groeten, verdomd!" -- zal niet kunnen, hy heeft alzheimer. "ik heb hem dat al drie keer proberen uit te leggen; dat ik nu les kryg van u; maar het dringt gewoon niet tot hem door."
"to no avail, zegt men dan in het engels."
"vail" is het middeleeuwse engels voor "value", dwz waarde. zie ook het frans: "valoir", alsook onze eigen uitdrukking "ergens iets veil voor hebben..."
na een halfuur dan maar terug naar huis gereden.
de buurman was aan het timmeren. ik heb hem nu eenmaal gezegd, onlangs, dat ik op dinsdagmiddagen doorgaans niet thuis ben. zo'n prachtkans kan die natuurlyk niet laten schieten!!...
schryven aan de toneelversie (voor zes acteurs) van myn reeds bestaande stuk (voor twee acteurs) "ik ben bly als het regent". kryg hier wel plezier in. ik heb dat stuk honderd keer zélf gespeeld, maar nooit heb ik het een keer door een ànder gebracht zien worden...
minder ge-oekraïne-surft dan gewoonlyk, maar toch voldoende op youtube en aanverwanten rondgehangen, om er op de langere duur wat sufjes van te worden. vervolgens ook nog eens, tezamen met luv, rond den vyven, enigszins gebingewatcht ("legacy", scandinavische soap...) op den duur helemààl suf.
toen kwam ik op het briljante idee, my nog eens op de loopband te begeven... màànden geleden zat ik daarmeê in een rythme - maar toen ik, in september, corona kreeg, bleef ik my ook dààrna nog maanden lang slap en ongewillig voelen. vandaag ineens was dat rustige lopen (tempo: 7,5) een zeer fyne verkwikking, met meiden-disco in myn earplugs en in t-shirt zonder mouwen; en daarna een stevige douche - goddelyk.
hopelyk morgen en overmorgen ook weêr; héél eventjes rennen en zweten...
de voorbye paar jaar heb ik my met relatieve graagte helemaal ingesneeuwd laten worden; maar misschien moet ik nog eens één keer proberen een vuist te maken...
1 opmerking:
Wij hebben ons aan het begin van de hele lockdown-ellende ook zo'n loopband gekocht. Dat ding is nu met voorsprong de duurste kapstok in huis...
Een reactie posten