als je op een glazen deur in spiegelschrift de instructie leest "duwen", dan wil dat éigenlyk zeggen dat je moet trekken. maar: dat spiegelschrift, zo merk ik, heeft nauwelyks enig effect op my; ik lees toch "duwen", en dan ga ik toch, automatisch, duwen. zelfs als ik, op die manier, al honderd keer tegen die deur ben aangelopen.
wie er nog aan twyfelde hoezeer in ons land de gebruiker van openbaar vervoer als een paria wordt behandeld: nérgens geldt vandaag nog het mondkapjes-gebod - behàlve op de trein en de tram en de bus!!...
daarstraks, te woensdag dus, deed ik een presentatie in deStudio, aan het maarschalk gerardplein, waar een tiental verschillende schoolvoorstellingen werden aangeboden aan leerkrachten-programmatoren (zie: photo); ook myn eigen, interactieve event, uit het brein van filip staes, werd er dus voorgesteld, met byzonder veel succes, echt opmerkelyk. "common ground", heet dat event nu ten slotte.
nadien, in de latere, nog steeds zeer zonnige namiddag, een terrasje op het plein daar; de zeppos; een goddelyke dagsoep (prei- en bloemkoolsoep), alsook een snelle dagschotel.
soms tobben, maar toch niet te veel. het ding is dat ik simpelweg niet mag klagen zolang ik bezig blyf - en dit voorjaar ben ik iedere dag druk bezig. de zomer en nà de zomer zyn één blanke afgrond; maar is het ooit anders geweest? neen, zo overleef ik al dertig jaar, heel goed zo...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten