je mag niet naar video-opnames kyken van jezelf van dertig jaar geleden. al die vele, vergeefse energieverbrandingen van toén! de nutteloosheid van je verleden springt over op, zo merk je, de belevenis van vandaag; alsof ook vandaag, door diezelfde, stoffige vergeefsheid, reeds in dat verpletterende moeras is beginnen weg te zinken.
met teksten die je schreef, heb je dat gevoelen in veel mindere mate.
misschien heeft iets ook wel te maken met de erbarmelyke opname-kwaliteit van die vhs die ik daar ineens terugvond, en die vhs-videospeler die zich toevallig ook aanmeldde (doordat ik de garage aan het opruimen was.)
in oude papierdozen met teksten, verkreukelde gedichten en nutteloze brieven van vroeger, zyn alleen maar de photo's van je liefjes van toen nog altyd gelukkig stemmend. nog altyd spannend en tof.
maar oude toneelstukken zyn deprimerender dan oude gedichten.
onder alle genres van gedichten, is als een antidotum tegen de gesel des tyds, het sonnet nog het meest geschikt. alleen het sonnet vermag, in de golfslagen des vergankelyks, als een dappere pier in zee overeind te blyven. vier / vier // drie / drie. "eren / begeren / blyven / beklyven." // "lyven / oude wyven / diepe meren / gladde veren" ///// "verward / ooit / verstard" // "gekooid / benard / is ontplooid".
okay... het is juli en het is vacantie... ik kan iedere dag uitslapen (behalve volgende week dinsdag...)
ik ben àldoor bezig met het programmeren van fêstivals; de dinsdagen, de vosselaarse vrydag, het rivierenhof, desselse zondag, manifiësta in oostende, opnieuw naar de minard, de warande, de roma; de club in grembergen; àldoor programmeren... doch op het einde van de dag lykt het dan, alsof je niks hebt gedaan. mails gestuurd, getelephoneerd...
:D
Geen opmerkingen:
Een reactie posten