rond het middaguur naar de slegte op de wapper en naar een aantal antikwariaten in de kloosterstraat, op jacht naar nieuwe stuff om prenten van te maken. wél heb ik nog steeds, gewoon thuis, flink wat steenoude tydschriften en vintage magazines ter beschikking - maar: in al die vele blaêren tref je nog maar enorm weinig beelden aan in kléur, het is alles zwartwit of sepia wat nog overschiet; maar ik moet kléur hebben, liefst technicolor. kleur, kleur, kleur! zoals, weten jullie nog, die prent van die zwemmer onder water met die haai, vorige zomer...
ik moet het nu echter, voor myzelf, defintief formuleren: ik kàn niet meer bookshoppen. ik kàn het niet meer. jullie zullen denken dat ik my aanstel, oké dan; maar de laatste paar jaar word ik in boekenwinkels effenaf, écht waar, overvallen door angst-spasmen. de boeken komen op my af, de tyd zelf lykt zich als dryfzand onder myn voeten te verschuiven. nu viel het nog meê - omdat ik my ertegen wapende. maar toch duurde het te lang voor ik myn preciéze gading vond...
toen ik weêr buitenkwam, begreep ik dat ik, in de winkel, myn zonnebril was vergeten - maar ik KON gewoon niet meer terug naar binnen om die te gaan zoeken en terughalen; dé nachtmerrie...
in de slegte liggen de mooiste boeken achter glazen deuren. je moet dan gaan vragen: "kan je deze kast even openmaken?" dat doet die winkelbediende dan zeer vriendelyk, en zonder zich op te dringen - maar: het geeft me daarna een bepaalde lullig gevoel... die ene kast, daar ging het niet eens om - je moet eigenlyk zeggen: "wil je alstublieft àl die kasten openmaken!! allemaal!!"
in de kloosterstraat ook té veel bagger waar je door moet voordat je één klein photo-album uit 1964 tegenkomt, dat je inderdaad eventuéél wel zou kunnen gebruiken...
ik hapte naar adem toen ik buitenkwam.
dan begon het nog te slagregenen ook, precies op dàt moment...
ik neem my nu voor, nooit meer in boekenwinkels naar binnen te gaan. hoe dat dan verder moet, weet ik ook niet, want in myn eigen machine-kamer blyft het verzamelen van boeken wél een unieke deugd...
én gelukkig heb ik inderdaad een pààr goeie dingen gevonden, nieuw materiaal voor prenten. byvoorbeeld die enorm grote prent van drie krokodillen op een oever, inderdaad technicolor...
maar - ik kan er niet aan beginnen... eerst die angst en die weêrzin wat laten wegzakken...
2 opmerkingen:
Je zou ook eens in een kringloopwinkel kunnen gaan kijken, Vital
Bart
yeah
Een reactie posten