met de boot naar een afgelegen strand. op de terugweg merken: tas met gsm op dat afgelegen strand laten liggen. die boot ging nog terug. maar daarna niet meer nog eens terug. dus: de uiteindelyke terugweg te voet afgelegd; wandeling van twee uur, op slappe sandalen, tegen steile hellingen. maar: natuurlyk werd dit juiste dé pracht-ervaring...
vooral doordat die gsm daar nog lag, anders was het een ander verhaal geweest.
wie wil er nog één halfuur leven zonder zyn gsm?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten