we gleden een grote, brede helling af, ikzelf en hier en daar een paar vrienden; als een soort attractie; die helling werd een glybaan; maar tamelyk opeens moest ik merken dat die glybaan geleidelyk aan tot een zeer nauwe, enge schacht was geworden, waarin ik dus was komen vast te zitten, aangezien achterwaarts zo steil naar omhoog in zo'n smalle spelonk eveneens onhaalbaar was. ik herkende deze situatie als een wel vaker terugkerend thema in myn àllergruwelykste nachtmerrie - en ik was wàt bly, hieruit te mogen wakker schrikken.
(in de loop van de dag was ik deze droom totaal weêr vergeten, maar toevallig had ik myn eigen boekje "het verborgen ryk" in handen, en daarin wordt deze specifieke nachtmerrie-soort heel erg uitgebreid beschreven, en kwam die droom terug in my naar boven. dé definitie van claustrofobie, brwaaaah...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten