gaan vragen aan die ene buurman of zyn muziek een beetje zachter kon. in plaats van zoiets dan braaf enigszins op te volgen, begon die te argumenteren; "waarom? dit hoor jy toch niet?" etc. ineens kreeg ik een woede-aanval, de longen uit myn lyf krysende. "weet je wat!!! zet het nog wat harder!! goed bezig, héél goed bezig!!! echt supersociaal van u, bedankt!! bedankt!!"
ik was zo vroeger helemaal niet. ik werd vroeger nooit zomaar ineens totaal razend kwaad...
wel een goeie waarschuwing voor m'n eerste schooldag morgen. waarmeê ik absoluut niet bedoel dat ik daar als een soort wandelende tydbom door de gangen zou strunkelen, écht waar niet - maar het voorbye schooljaar ben ik, over die tien maanden verspreid, toch wel twéé keer opeens keihard uit myn kram geschoten, niét na een educatieve overweging maar spontaan en oprecht; -- dat is, op zo'n school, het enige erge dat je kan overkomen; aan iedereen zo duidelyk aangeven dat je er niet boven staat, dat hier of daar één van die pestkopjes jou er dus toch wél onderdoor heeft gekregen...
niet dat ik omtrent dat geval met die buurman nu wroeging zou koesteren. integendeel wel. wat zyn dat voor een schoftenmanieren, fuck him !!...
en dit alles: op zo'n zonnige, voorts algeheel rustieke zondag...
luv en de kinderen naar "barbie" gaan zien, de movie. ik kreeg ook zelf al wel de indruk dat die tof geproduced is, dat die best grappig is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten