in het midden van een economisch débât met behoorlyk heftige tegenstanders, over winsten en verliezen en afspraken en verraad, word ik ineens, van bovenuit, gegrepen door een gevoelen van mistroostigheid. een bespiegelende mymering zoals je die krygt wanneer je om halfacht savonds langs de strandgolven wandelt van oostduinkerke - maar dan middenin die vergaderzaal, middenin die gyproc-tempel. gedachten over leven en dood, over de vergeefsheid van begeren - maar dan met, precies tegelykertyd, in allebei myn handen, een in te vullen formulier van sd-worx voor myn neus.
sd-worx is dé ondergang van de kosmos in één klap, in één beweging.
de definitie van sd-worx volgens wikipedia: "een sociaal secretariaat dat diensten rond human resources levert."
niet de koe en de geit, niet de aanraakbaarheid van het brood. maar sd-worx.
er is nog nooit één mens gelukkig geworden by, smorgens vroeg, in de brievenbus, het aantreffen van zo'n lange bruine venster-envelop van sd-worx. niemand wil het, iedereen gaat eraan kapot - en toch bestaat het.
sd-worx...
ik ben zeer moê, de onbetrouwbaarheid van de tegenparty niet meer aan kunnende. ik ga echt gewoon gaan slapen zelfs - al is het nog zo enorm vroeg in de avond...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten